Eddy Planckaert heeft deze week in het VRT-programma Wielerclub Wattage hard uitgehaald naar Mathieu van der Poel, Wout van Aert en Remco Evenepoel over hun koers op het WK wielrennen in Montréal. De voormalige winnaar van de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix was als gastpanellid bijzonder kritisch over de tactische keuzes van de Belgische en Nederlandse toppers tijdens de wegwedstrijd van eind september.
Wat zei Planckaert precies over Van der Poel?
Planckaert liet in de uitzending geen spaan heel van de manier waarop Van der Poel zijn WK aanpakte. Hij vroeg zich af waar de koerstactiek van vroeger gebleven is en noemde de actie van Van der Poel om zo vroeg te gaan « zo stom als wat ». Volgens hem was de Nederlander wel de beste renner in koers, maar ontbrak het aan het juiste wedstrijdinzicht.
Planckaert trok de vergelijking door naar vader Adrie van der Poel, met wie hij zelf jarenlang streed in het peloton. Hij stelde dat als Van der Poel de koers zou lezen zoals zijn vader dat kon, hij het WK « op één been » had gewonnen. Die uitspraak kreeg extra gewicht omdat Planckaert en Adrie van der Poel elkaar decennia geleden al bekampten in de Vlaamse voorjaarsklassiekers.
Over de inhoud van de aanval zelf was Planckaert genuanceerder. Volgens hem anticipeerde Van der Poel vooral op de renners die normaal beter bergop rijden, om zo een voorsprong van een minuut te pakken, maar dat lukte niet en botste hij vooral op zijn eigen limieten. Het probleem was volgens hem dat de achtervolgende groep nog maar tien tot vijftien seconden achterstand had op het moment dat Van der Poel zijn pogingen moest staken.
Ook Van Aert en Evenepoel moeten het ontgelden
De kritiek van Planckaert bleef niet beperkt tot Van der Poel. Het WK in Montréal bleef nazinderen omdat het voor de Belgen uitdraaide op een teleurstelling, met zowel Remco Evenepoel als Wout van Aert die niet thuisgaven. Planckaert werkte in Wielerclub Wattage uitgebreid mee aan de analyse van het WK, met als duidelijke conclusie dat zowel Van Aert als Evenepoel teleurstelden.
Daarmee sloot Planckaert zich aan bij eerdere kritiek van analist Jan Bakelants. Bakelants had in zijn column al laten weten dat het Belgische duo volgens hem een slechte koers reed en verschillende verkeerde keuzes maakte. Planckaert trad hem daar volledig in bij en zei: « Laat ons eerlijk zijn: Jan heeft honderd procent gelijk. »
Waarom Van Aert volgens Planckaert de verkeerde koers reed
Specifiek over Van Aert was Planckaert kritisch op het moment waarop de Kempenaar het gat dichtreed op Van der Poel. Hij stelde vragen bij het feit dat Van Aert na het dichtrijden van de kloof nog twee keer doortrok en meteen moest lossen, en concludeerde dat Van Aert op dat moment zelf al moest aanvoelen dat hij geen wereldkampioen kon worden. Volgens Planckaert reed Van Aert daardoor de verkeerde koers en had hij meer moeten speculeren en afwachtender moeten koersen.
Ook de psychologische kant van het duel tussen de twee rivalen kwam aan bod. Planckaert zag dat Van Aert zich te makkelijk liet verleiden door Van der Poel en vergeleek het met een rode lap op een stier: zodra Van der Poel wegreed, ging Van Aert erachteraan, en omgekeerd.
Hoe liep het WK uiteindelijk af?
De analyse van Planckaert kwam er een kleine week na een van de meest besproken WK-wegwedstrijden van de laatste jaren. Van der Poel opende de finale al op grote afstand van de streep en trok de koers helemaal open, maar moest uiteindelijk zijn meerdere erkennen in verrassende winnaar Brandon McNulty en zilverenmedaillewinnaar Michael Matthews. De Amerikaan profiteerde van een moment van windstilte in de laatste kilometers en soleerde naar zijn eerste wereldtitel, terwijl Van der Poel in de sprint voor het brons Matthews nog net niet kon achterhalen.
Voor Van der Poel was het de derde WK-medaille op rij, na goud in Glasgow en brons in Zürich, en meteen ook zijn laatste wegwedstrijd van het seizoen. Voor Van Aert en Evenepoel bleef enkel de teleurstelling over, nadat beiden voorafgaand nog tot de favorieten werden gerekend.
Wie is Eddy Planckaert?
Planckaert, ondertussen 67 jaar, behoort tot een van de bekendste wielerfamilies van Vlaanderen en weet als geen ander hoe het is om tegen een Van der Poel te strijden. In 1988 won hij zelf de Ronde van Vlaanderen, met Adrie van der Poel als nummer drie op achttien seconden. Twee jaar later schreef hij ook Parijs-Roubaix op zijn naam, na een van de kleinste verschillen ooit in de geschiedenis van de koers. Die status geeft zijn kritiek in Wielerclub Wattage extra gewicht bij liefhebbers van de sport.